Kościół znajduje się w pd. części wsi, zajmując plateau łagodnego wyniesienia pośród stosunkowo gęstej zabudowy mieszkalnej i gospodarczej. Wzniesiona z wapiennego ciosu świątynia ma przyjemną dla oka, proporcjonalną bryłę, świadczącą o dobrych umiejętnościach wznoszącej ją strzechy budowlanej. Korpus nawowy i węższe, trójbocznie zamknięte prezbiterium, podparte są potężnymi dwuskokowymi szkarpami. Nakrywają je wysokie strome dachy, zwieńczone strzelistą neogotycką wieżyczką sygnaturki. Elewacje przeprute są wysokimi ostrołukowymi oknami w głębokich glifach, obramione u dołu cokołem z gzymsem kapnikowym, a górą profilowanym gzymsem wieńczącym. Wysoki trójkątny szczyt fasady zachodniej zdobiony jest półkoliście sklepionymi blendami; motyw ten powtarza szczyt dobudowanej w 1914 r. kruchty zachodniej. Do pn. ściany nawy dostawiona jest kaplica, wzniesiona wraz z korpusem. Na pn ścianie XVI-w. zakrystii zachował się oryginalny kamienny odpływ lawaterza. W pd. ścianie nawy zwraca uwagę piękny późnogotycki portal schodkowy zdobiony laskowaniem. Obok portalu, w 1874 r. wmurowano tablicę kamienną z inskrypcją przypominającą historię kościoła. Na ścianach świątyni zachowały się graffiti z różnych czasów; wśród nich zwraca uwagę napis „Kozacy rabowali 1657”, pamiątka ciężkich doświadczeń okresu wojen szwedzkich. Efektowne są wnętrza świątyni, przekryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Korpus jest dwunawowy; żebra charakterystycznych trójdzielnych sklepień spływają na dwa wysmukłe ośmioboczne filary środkowe. W zwornikach sklepiennych widać wizerunki herbów Poraj i Łabędź.